Wapke Feenstra verkende in 2010 het Limburgse landschap en volgde de bewegingen van grondgebonden producten.

22 FEBRUARI - WATERSCHEI - TERRILBEZOEK

Stenen zoekend lopen studenten van de Antwerpse Koninklijke Academie voor Schone Kunsten over de terril. Ze zoeken inspiratie. Jean Vuegen geeft vandaag een rondleiding en vertelt over de opbouw en recente geschiedenis van het heuvellandschap. Hij stelt voor om de kale verstrooide terril te beklimmen, die is minder hoog en steil. Vandaag is het bijna windstil aan de voet, maar boven aangekomen staat er een straffe koude wind. Het zicht is goed. Jean wijst op mijnschachten en kerktorens in de wijde omtrek. Zelfs de skipiste op de terril van Landgraaf licht even op. Maar van de mijn in Eisden zie je vanaf hier niets, daar is de bodem zeven meter gezakt. Aangekondigde regenbuien drijven richting Waterschei, het wordt weer grauw.

23 FEBRUARI - BICHTERWEERD - GEOLOGIE AAN DE MAAS

Ik kijk met Michiel Dusar naar enkele grote maaskeien die zijn overgebleven bij de grindwinning. Hij ziet er jaren van drukken, slijten, smelten en verplaatsen in en weet te vertellen dat ze van de Ardennen afkomen. Michiel werkt bij de Belgische Geologische Dienst en omdat ik animatietekeningen van de bewegende aarde wil maken let ik goed op. Ik probeer te begrijpen, hoe het grind hier is gekomen. En dat is een uitdaging, want we praten over miljoenen jaren en daar kan ik me weinig bij voorstellen. Toch is er ook houvast, ik zie dat de Maas hier sterker stroomt omdat het rivierbed laag ligt. Ik zie dat bakstenen gemaakt van lokale leem bruin zijn. ´Er zit veel humus in de leem omdat hier ooit bossen stonden,´ vertelt Michiel. Ik teken bomen en maak bodemtekeningen in mijn schetsblok.

1 MAART - SIBELCO - LANDSCHAP IN MAATHEIDE

´Niet te dicht naar de rand gaan,´ waarschuwt Cathy Blervacq. Zij doet de communicatie bij Sibelco en kent dit landschap. Rondom de grote diepe plas waar zandzuigers De Reiger en De Riebos hun werk doen ontstaat een onstabiele rand. De zone van ontginning is daarom niet toegankelijk voor publiek. De twee zandzuigers zuigen gestaag het zand op, het zand verdwijnt via een dikke pijp in de fabriek, het grondwater komt omhoog, de rand brokkelt af en de plas wordt steeds omvangrijker. Ze gaan tot 50 meter diep. Deze plas zal uitdijen richting Farmfrites, maar ze stoppen veiligheidshalve minimaal 50 meter voor de toegangsweg. Het zand van Maatheide is bestemd voor de glasindustrie. Bij de uitgang staat een trein die telkens een stukje opschuift om een nieuwe wagon onder het laadpunt te rijden. De vrachtauto´s rijden af en aan. En ook op de kanaalkade wordt een binnenschip geladen met kwartszand.

3 MAART - RIEMST - DE MARKIES WORDT GELADEN

Er staat een Globetrotter in de mergelgrot. Het is een franse vrachtauto gestuurd door McCain. En McCain wil Markies. Daarom laadt Christof Haesen deze aardappelen op de transport- en sorteerbanden richting vrachtauto. De te kleine aardappelen worden via een zijtransporteur afgevoerd. De auto rijdt weg met zo´n 30 ton contractaardappelen in de laadbak. Christof maakt direct de aardappelopslag weer op orde, losse verdwaalde aardappelen worden verzameld en de vrijgekomen luchtkokers van het ventilatiesysteem worden gestapeld. Luchtdoorstroming in een aardappelhoop is van belang: het moet droog blijven. De Markies kan dan vanaf de oogst (septemberoktober) tot in juni in de opslag blijven.