Wapke Feenstra verkende in 2010 het Limburgse landschap en volgde de bewegingen van grondgebonden producten.

22 SEPTEMBER – SIBELCO - ZAND PER TREIN

Het kwartszand is geladen. Instructeur Geert Thys gaat mee, want ik mag de machinist niet storen. Die moet immers op alle seinen en borden letten. We zitten eerst in diesellocomotief nummer 7790. Bij Balen verhuizen we naar de tweede locomotief, die daar is aangekoppeld. De extra trekkracht van nummer 7869 is nodig, want we vervoeren ruim vijftienhonderd ton zand. Het koppelen duurt lang, omdat er weer een controle op de remmen wordt gedaan. Op weg naar Antwerpen eet de machinist zijn meegebrachte boterhammen. Het is het einde van zijn dienst en hij zet de 21 wagons met zand op een rangeerterrein in de Antwerpse haven. Wij lopen langs de wagons naar de machinistenpost. Geert Thys wijst op de grote metalen remmen die elk wiel heeft. Ik maak er een foto van. We wachten op een locomotief die het zand naar Luxemburg gaat brengen.

22 SEPTEMBER – SIBELCO – DE TOCHT NAAR DE GLASFABRIEK

Met machinist Hugo Struyven rijden we in nummer 1331, een elektrische locomotief die veel meer trekkracht heeft. En dat zal nodig zijn, want het gaat door het heuvelachtige Wallonië. Ik leer dat een krokodil, een hond en een schildpad niks dierlijks in zich hebben, maar jargon zijn voor dingen op en langs de rails. De wereld van treinen is nieuw voor mij. Voor machinist en instructeur is mijn minimale kennis over het vervoerde zand nieuws. Onderweg weet Hugo precies wat er komt. Hij rijdt deze route vier keer per week. Twee keer heen en twee keer terug. Hij kent het water links of rechts van ons, er staat een Belgische vlag op een rots of er is een mooie hoge spoorbrug. Ook kruisen we een bebost gebied, waar een hert is aangereden; de laatste van een overstekend groepje was net niet snel genoeg. Het is al uren donker als de trein in Bettembourg wordt stilgezet. Vijftienhonderd ton zand voor de glasindustrie.

18 SEPTEMBER – VROENHOVEN –AARDAPPELOOGST

De trekker van buurman Gillet kiept alle Markies-aardappelen in een grote gele bak waar Climax op staat geschreven. Leemkluiten, dood loof en te kleine aardappelen vallen door een rooster en worden via een zijtransporteur afgevoerd. Twee mannen sorteren na met de hand. De hallenvuller blijft de aardappelberg voeden. Het is geen slechte oogst, vindt boer Coenegrachts, maar het is ook verre van goed. De laatste weken was het te nat. De rooimachine wroet door de grond op zoek naar meer en heeft weer een kieper van vijftien ton volgeladen. Een nieuwe tractor komt langszij. Vanuit de cabine komen er aanwijzingen voor de vrachtverdeling. Er wordt met drie man af en aan gereden. Nog een paar uur, dan zijn ze klaar.

29 OKTOBER – EINDE REIS

Alles is geoogst. Ook de duizenden foto's en interessante ontmoetingen met de bewerkers en vervoerders van het Limburgse Landschap zijn opgeslagen. De winter wordt gebruikt om er een multimedia-installatie van te maken. Maart 2011 zal er een voor iedereen toegankelijk Bewegend Landschap online staan. Maar eerst wordt op 29 oktober in Genk met alle bewerkers en vervoerders de afsluiting van de reis gevierd.