nl | en steun ons

Sofie Van der Linden

Coin Perdu


Een straat, een huis of een meubel zijn voorbeelden van de alledaagse objecten en situaties die het hart vormen van het oeuvre van Sofie Van der Linden (BE, 1986). Werkend vanuit enkel haar geheugen verbeeldt ze deze situaties in lijntekeningen. De tekeningen geven objecten, muren en ruimtes weer in enkel een paar lijnen, waardoor het achterliggende object of ruimte ook zichtbaar is. Het resulteert in een lijnenspel, waarbij de menselijke neiging om de tekening te lezen er voor zorgt dat men er verstrikt in raakt. Hiermee raakt men een kern van het werk van Van der Linden, namelijk het menselijk onvermogen om een ruimtelijke situatie met alle elementen uit het geheugen juist weer te geven. Objecten of ruimtes die een belangrijke plek in het hoofd van Van der Linden spelen krijgen een prominentere plek in de tekeningen, terwijl onbelangrijkere elementen vergeten worden. Hetzelfde fenomeen zorgt ervoor dat geen enkele tekening hetzelfde is, ook al verbeelden ze vaak een gelijkaardige situatie.

Voor haar presentatie in het Hasseltse CIAP verlegde ze haar blik van haar eigen geheugen naar het collectieve geheugen. Ze zocht naar mensen die uit eigen ervaring konden vertellen over een verdwenen directeursvilla in Hasselt. De getuigenissen spraken elkaar vaak tegen en toonden daarmee de vluchtigheid van de juistheid in het collectieve geheugen.

Binnen een nog lopend project in De Kringwinkel van Antwerpen onderzocht ze het sorteringsproces van de inkomende spullen. Ze verbeeldde niet alleen de ruimtes en machines die tijdens dit proces gebruikt werden, maar noteerde ook het persoonlijk relaas van een aantal medewerkers. Ze is gefascineerd door een systeem van symboolkaarten, waarmee de medewerkers taalbarrières proberen te doorbreken. Ze onderzoekt een alternatief ordeningssysteem binnen het sorteringsproces, waarbij het symbolensysteem een belangrijke rol speelt.

Tijdens haar werkperiode bij FLACC gaat haar fascinatie uit naar de ruimtelijke ordening van de Genkse straten, wijken en stadsdelen. De vele doorgangen, zoals tunnels en verbindingsstraatjes, zijn typerend voor Genk en vormen daardoor een onderwerp van interesse. Het komt voort uit een poging om de, voor een buitenstaander lastig te begrijpen, ruimtelijke opbouw van Genk te doorgronden. De wil tot ordening, en daarmee tot begrijpen, gaat verder in haar zoektocht naar een wijze om de individuele tekeningen te ordenen op een manier die de complexiteit van verbintenissen binnen het Genkse verduidelijken.

Haar manier van werken, waarbij frequente fietstochten door de wijk en het bijhorende verdwalen worden afgelost met een bronnenonderzoek naar historische, geografische en sociale Genkse fenomenen geeft een inkijk in de diepgang in haar werk. De tekening lijken op het eerste gezicht een eenvoud te bevatten. Maar bij nadere beschouwing geven de tekeningen een verborgen wereld weer, waarin een veelvoud van fenomenen en observaties een plek hebben. In die diepgang schuilt de kracht van het werk van Van der Linden.

Sofie Van der Linden

Coin Perdu

Kunstenaars:

2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001