nl | en steun ons

Kevin Rodgers

The Free Dependent


In 1961 publiceerde de politicologe Hannah Arendt "Between Past and Future" (Tussen verleden en toekomst), en vestigde in het voorwoord de aandacht op de tijdelijke “intervallen” in onze dagelijkse continuïteit die worden bepaald door “dingen die niet langer zijn, en door dingen die nog niet zijn.” Deze opening of “kloof” tussen verleden en toekomst is vol potentieel; voor Arendt is het een metafoor voor de activiteit van het denken zelf. Het is pas wanneer het denken onze gewone activiteiten onderbreekt – en op zijn beurt door hen onderbroken wordt – dat we kunnen zeggen dat het denken ‘out of order’ (verstoord/buiten het normale) is.

Denken is echter niet handelen; handelen is iets wat “deze uiterst solitaire bezigheid nooit kan doen, omdat we alleen kunnen handelen ‘in overleg’, in het gezelschap en in overeenstemming met de mensen rondom ons ...”. Denken komt voort uit terugtrekking, uit verwijderd zijn van onze vertrouwde orde en noden. In feite “kan de behoefte om te denken enkel worden bevredigd door te denken,” legt Arendt uit, “en de gedachten die ik gisteren had zullen deze behoefte vandaag enkel bevredigen wanneer ik ze opnieuw kan denken.” Het is goed te beseffen dat actie voor Arendt het woord en de daad zijn die in het openbaar worden opgevoerd: het is het politieke proces van samenkomen, (samen)zijn met. Door deze actie worden het zelf, de spraak en zijn uitdrukking zichtbaar: het is een plaats voor het onverwachte, onvoorspelbare woord.

Maar hoe moeten we deze twee schijnbaar complete tegengestelden – terugtrekking en actie – met elkaar verzoenen, vooral in het licht van Arendts stelling die lijkt te suggereren dat het denken effectief apolitiek is? Misschien is verzoening wel de verkeerde opdracht: de meer veeleisende taak is het vinden (en articuleren) van de spanningsruimte waarin een kritische kunstpraktijk kan gesitueerd worden. Mijn praktijk, gestoeld op provisioneel formalisme en politieke theorie, situeert zich tussen een formele esthetische inhoud en (politieke) ontevredenheid. Deze schijnbare kloof tussen terugtrekking en betrokkenheid (of inhoud en niet-inhoud) vormt de basis van mijn werk. In plaats van verzoening bestaat de echte taak erin de tussenruimte te benutten. Als beeldhouwer ben ik er mij van bewust dat de manier waarop wij denken, relaties ontwikkelen en ons oriënteren naar objecten in de ruimte thema's voor zowel reflectie als actie zijn: vormen van verzet tegen de getijden van voorgeschreven regels. Voor mijn residentie in FLACC maak ik gebruik van twee specifieke vragen als uitgangspunten: Waaruit bestaat het ontoegankelijk maken van de representatie? Wat betekent het voor een artistieke praktijk om 'out of order' te zijn?

Kevin Rodgers

The Free Dependent

Kunstenaars:

2019 2018 2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001